دل نوشت

بازگشایی مدارس!

aminkaboli — Tue, 27 Oct 2009 23:23:31 GMT

گشایش مدارس و شعفی در حد ۱۷ دقیقه پرواز ویلبر رایت!

هیجان انتخاباتی یا انتخاب هیجانی!

aminkaboli — Mon, 08 Jun 2009 17:41:31 GMT

به نظرم آنچه امروز تو جامعه ما شاهدش هستیم٬ سوپاپی است که بعضی از هیجانات مردم در طول چندسال یکجا خالی شه و بی شک طراحان این تخلیه هیجان٬ میزان فشار و ضریب ایستایی و مقاومت حکومت رو هم محاسبه کردند!.

عدم وجود حزب٬ انتخابات گل چین شده٬ رو کردن پرونده های مرتبط و غیر مرتبط٬ منظراتی که کمتر به طرح برنامه پرداخته شده و بیشتر حذف حریف از میدون مد نظره٬ شعارهای پوچ جهت جلب نظر زنان٬ بلف تغییر بی شناخت از ارکان قدرت٬خط و نشان های چاله میدونی ٬ و ترویج فرهنگ زشت فضولی و جاسوس بازی ... همه مصادیق بارز و مظاهر شفاف واماندگی و عقب ماندگی ما از آنچه در کشورهای پیشرفته می گذره هست.

حرکت های حرفه ای٬ ٬سیاست های شفاف پولی و مالی٬ تیزهوشی سیاسی و توانمندی طرح و توسعه بحث به ندرت بین نامزدها دیده میشه٬ به نظرم تلاش جهت تعویض راننده (مجری دولت) اتوبوس (ملت) به راننده دیگریست٬ اما مشخص نیست مقصد کجاست؟ مشهده یا اصفهان! و آیا گذرمان به جاده دموکراسی هم خواهد خورد؟.

با همه اوصاف دلخوش به اینم که حرکتی انجام میشه (هرچند برایند بردار های حرکت در راستای جامعه مدنی و مدرن٬ ممکنه عدد بزرگی رو نشون نده)! امید که با مشارکت هم روز ۲۲ خرداد٬ عقلانیت (هرچند بدوی و ابتدایی) از صندوق ها بیرون بیاد.

شب آخر!

aminkaboli — Fri, 29 May 2009 22:40:31 GMT

مطمئن نیستم٬ اما امشب باس شب آخری باشه که بیمارستان بخوابم. داشتن دوستای خوب حتی از ذغال خوب لیمویی و لقمه ای هم بهتره٬ یه جور آرامش بهت میده نه از اینکه کسی هست و هواتو داره٬ بل از این بابت که هستی و دیده میشی!

رفیق بی کلک مادر!

aminkaboli — Thu, 28 May 2009 21:36:31 GMT

مادر و پدرم بیخبرن از آنچه گذشت٬ هیچوقت نتونستم تو صحنه عاطفی دستام رو زیر پالتو مردونگی واسه مادرم پنهون کنم شاید به زبون نیاورده باشم اما بارها ارزو بودنشو داشتم٬ دوری مادرم هیچوقت تا این حد آزار دهنده نبوده واسم٬ توو هر دو بار رفتنم به اتاق عمل همیشه باهام بود!٬ عمل آخرم که انجام شد تو اتاق ریکاوری پرستارم کنار تختم بود٬ چشماش تداعی چشمای مادرم رو می کرد٬ بی اختیار با گلوی خشک آروم بهش گفتم مامان٬ ساعت کارش تموم بود و باس میرفت٬ نیم ساعتی موند تا چشمام کامل باز شه و توهمم کنار بره٬ سرم رو بوسید و رفت!

اولین جیش!

aminkaboli — Wed, 27 May 2009 20:59:31 GMT

کبودی جای تزریقهای متعدد٬ درد عمل٬ گیجی سر٬ و تلاشی بی وقفه برای اولین جیش و سوزش مجاری محترم ادراری جملگی دس در دس هم میدن تا بدانی که قدر عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید!

احوالپرسی درونی!

aminkaboli — Sun, 17 May 2009 22:05:31 GMT

حالت چطوره؟ عمل دومت کیه؟

- مرسی٬ هفته بعد

بگو حالا یه زانو اصلی بندازن واست٬ بازار مشترک نذارن خم نشه!

- حتما بهش میگم

حالا که میگی٬ بهش بگو یه ختنه سویسی هم واست کنه٬ اسمی میشی ها!

ارتقا از آموزش به آمیزش!

aminkaboli — Tue, 12 May 2009 22:35:54 GMT

نگارشت٬ نقطه نظرت و افاضات موهومت کاملا مورد تایید است!٬ یک جای کار می لنگد٬ اساتیدم به جای آموزش به نظرم به آمیزش با من می اندیشند!

زانوی چپی که از ما نبود!

aminkaboli — Fri, 10 Apr 2009 22:36:31 GMT

من نمی دونم سٍر این داستان چیه٬ هر وقت یه مقطع تحصیلی دیپلم به بالا رو شروع کردم با یه اتفاق همراه بوده!. از پیش دانشگاهی یکی-دو تا مینیسک از مچ پای مذکور کش آوردیم و خونه نشین شدیم!٬ توو لیسانس که اومدم٬ زانو ما به رحمت ایزدی رفت و نماند از مینیسک و ربات کشیده نشده توو روز دوم! ۶ ماه زندگی مسالمت آمیز با گچ و ۳ ماه فیزیوتراپی رو تجربه کردیم یه جا!٬ توو فوق اومدیم همون روز اول یه دس کفش نو پوشیدیم یه تاول های خوفی زد رو جفت پاهامون که تا یه ماه لَنگش بر چرخ گردون زدیم دم نزدیم که کفش پامون زد یا بالعکس!

حالا واسه دکتری٬ چن ماهی گذشته بود و این روند دوستانه آسیب دیدگی داشت دیگه یادم می رفت که چن روز پیش نمی دونم من چرخیدم ٬ زانو مبارک٬ یا اینکه جفت ثابت موندن و همه چی دور سرم! که قصه دوباره تکرار شد٬ چه تکراری! این دفعه مینیسک ها و ربات های کشیده شده سالها پیش پاره گشتند همی به جملگی و زانو ما ظاهرا و رسما از هرگونه همراهی معذوره!

ممکنه کار به عمل و این داستانها بکشه٬ اما مهم نیس٬ حداقل خوشحالم یه جا دارم درمانش میکنم که بیش از مریض بفکر سلامتیش هستن٬ در ضمن پرستار های بسیار بسیار محترمی داره که هر روز حتی انگیزه تمارض رو در من زنده و زنده تر می کنن!. ممکنه یکمی تلخ به نظر برسه اما اینو هم بگم٬ معمولا اول هر دوره یکمی با همچی طعمی شروع میشه اما پایانش همچی باقلوا-مزه بوده٬ امید که آخر قصه٬ طعمی انگونه به کام بنشیند و بنشاند!

سال نو مبارک

aminkaboli — Fri, 20 Mar 2009 00:12:31 GMT

آخ یادش بخیر٬

سبزه٬ سنجد٬ سکه و سین های دیگه

آخ یادش بخیر٬

بوی گلهای سنبل٬ ارغوانی زنبق ها و زردی بنفشه های حیاط

آخ یادش بخیر٬

رقص دم ماهی ها و ردگیری شایعه بی حرکتی اونها تو لحظه تحویل سال

آخ یادش بخیر٬

صدای نقاره٬ دعای اول سال و ورود مامان به خونه

آخ یادش بخیر٬

تداخل عید و تولدم و محو شدن سهم اعظم کادوها

کاش میشد زمان رو متوقف کرد٬ کاش میشد حرکت و سکون ثانیه ها رو خرید! اما چرا؟٬ فقط دلتنگی و غربت که عاملی واسه رشوه به ثانیه ها نیست!. باید همپای ثانیه ها دوید و رفت. میشه بهار رو دور از خونه٬ تو لبخند یه بچه تو ایستگاه مترو پیدا کرد و با زمان جاری شد.

ای آنکه به تدبیر تو گردد ایام ای دیده و دل از تو دگرگون مادام

ای آنکه بدست توست احوال جهان حکمی فرما که گردد ایام بکام.

زنده یاد حسین پناهی!

aminkaboli — Sat, 14 Mar 2009 10:03:31 GMT

چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان!٬ نه به دستی ظرفی را چرک می کنند٬ نه به حرفی دلی را آلوده٬ تنها به شمعی قانع اند و اندکی سوکت!