تبليغاتX
دل نوشت

دل نوشت

تا فردا تنها طلوعی بیش نمانده است٬ عهد کن که امروز را به کمال توان خود٬ سرشار زیست کنی.

                        

  توو این هاگیر واگیریه ترم آخر و پایان نامه و تافل و جی مت و هزارتا کوفت مار دیگه٬ مجدداْ فیل مغزمون یاد هندوستان کرد و مخمون تاب دیگه ای خورد و مسئولیتی که یه چند ماهی هست که توو دانشگاه بهم پیشنهاد می شد و ما هم شبیه این دختر لوسا  واسه شوهر کردن از خودشون هی نونور در می کنن٬ میگفتیم: "نه٬ می خوام به تحصیلم ادامه بدم"٬ رو به عهده گرفتیم.

   چشتون روز بد نبینه!٬ اسم این کار رو بزاریم کنار "دبیر کارآفرینی دانشگاه"٬ مث ... فقط دارم می دوم تا یه فریم و چارچوب اصولی و یه چارت با پدر و مادر سازمانی در بیارم که فردا خدا پدر بیامرزمون نگفتن٬ فحشمون ندن. از شوخی بگذریم٬ واسه خودم که همیشه اسیر مباحث نو و پر چالش و جدید بودم و تا الان هم هستم٬ این مقوله فوق العاده اس و حس و حال جوونیامون توو انجمن مهندسی صنایع رو داره. مخصوصاْ روانشناسی شخصیتی آدم های موفق٬ کار آفرین و پول ساز که باهاشون مستقیم هم در ارتباط باشی.

   امروز مهندس پرویزی رو دیدم٬ کارآفرین نمونه ایران توو سال ۱۳۸۵ بوده و صاحب مجتمع تفریحی مهتاب توو اتوبان تهران-قم٬ شخصیت و ویژگی هاش واسم جالب بود. جالب ترش دلیل تاسیس این مجتمع و تمرکز پولش توو ایران بجای امریکا. جالبه بدونی که یه روزی می خواسه توو عوارضی قم٬ گلاب به روت کار خرابی کنه٬ حالش از بیت الخلاء های تا خرخره پر بین راه بهم می خوره٬ میاد یه مجتمع خف مث مهتاب (به هر دو تعبیرش) میزنه و الان هم برنامه داره هتل و استخر مصنوعی توو اون کویر اطراف قم بزنه.

 واسم می گفت که من از دوران دانشجویی رفتم امریکا٬ بدون اینکه یه پا پاسی از بابام بگیرم. انقدر توو رستورانها کار کردم که آخر کار بهم مدیریت یه هتل ۵ ستاره توو امریکا رو پیشنهاد کردن و عامل موفقیتش رو هم ۳ چیز می دونست: منظم بودن (آن تایم بودن)٬ سختکوشی و امیدواری.

 حالا قول گرفتم ازش که قبل رفتنش به امریکا٬ یه سر به دانشگاه ما بیاد و توو جمع برو بچ عشق سرعت (همون علم و صنعت با تعبیری مودبانه) از خودش بگه.

 نتیجه گیری اخلاقی: حسن توو سرت درد میکنه ها حسن٬ پسر به جا این کارا یا بخواب یا بگیر امتحاناتوو بده که بری توو سرزمین کفر ملت رو به راه راست هدایت کنی٬ کارآفریییییینم کجا بود.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1386ساعت 20:20  توسط امين  | 

                                                

                      

  چن شبه موقعی که از سر کار بر می گردم این پسر رو می بینم که سخت مشغول مشق نوشتنه و بی توجه به همه عابرین و اتفاقات توو خیابونه. تنها چیزی که باعث می شه دس از مشق نوشتن بکشه اینه که یه مشتری بیاد و بخواد وزن کنه خودشو.  اول٬ دلم از این بابت سوخت که با چه شرایطی داره به تحصیلش ادامه می ده٬ اما تکرار دیدن این صحنه هر شب٬ مصمم ترم کرد که توو راهم و اهدافم جدیتر باشم. مهم نیست شرایط چیه٬ مهم اینه که من می خوام چی بشه! مهمتر اینکه تلاش در هر جا و هر سطح و هر حالی ستودنیه.

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386ساعت 21:6  توسط امين  | 

     فرصتی بود بعد از یه عالمه فشار از نوع درسی (میانترم ها و مقش و تکلیف ها) و فشاری از نوع کار در حد چندین پاسکال  یه استراحتی توو این آخر هفته کنیم و یه نیمچه نفسی بکشیدندی و خدای را همی شکر کردندی. جاتون خالی بوی بهار نارنج و طبیعت بکر و هوای پاک ایالت و ولایتمون کنار خانواده اخ چَسَبییید٬ آی چَسَبییید.

     القصه٬ جاتون خالی حسابی از غذا های رنگین و فواکه بهره بردمی و آغوش والدین و خانواده همی به رویم باز بودندی. شیخ بهره جستندی و هماره یاد خالق کردندی که من یه سال دیگه که هیچکی توو غربت چین و ماچین (منظور توو اون دور دورااا) کسی را نداشتمی٬ چه گِلی به سر بگیرمی همی! ندا رسید ای شیخ تو برو خود را باش و کور باد چشمی که هوای دیار غربت دارد و تحمل نه٬ همچنین دندش نرم بادا! (همی مبارک بادا) . شیخ بشنید٬ نعره ها بزد و همی بشورید و جامه ها درید.

  سعی کردم از صحنه هایی که توو این سفر حالشو بردم٬ عکس بگیرم که اعوان نیز همی عیشی برده باشند و مفیوض (اون مفیوز هم به نوعی) شده باشند. تصور کن٬ رو ایوون خونه بشینی و رو به کوه بوی بهار نارنج نیوش کنی و از تلطیفات پدر و مادر در حد مرگ لذت ببری. عکس رو ببین و بزن به تخته که صاحب بچه چش نخوره!

                      

                  

                                               شیخنا! کیفور از مناظر زیبا و بوی بهار نارنج

                  

                                                        منظره ای در حد مرگ

                   

                                                 من میمیرم واسه بوی بارون و خاک

                  

                                        یه حشره در حال آفتاب گرفتن و مدیتیشن

                  

                                دیونه شنیدن صدای چریدن این موجودات اصلاح شده ام.

                  

                                                        نهایت سادگی

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم اردیبهشت 1386ساعت 12:40  توسط امين 

 

                     

    نمی دونم تا حالا به این خاصیت توزیع نمایی برخورد کردی یا نه؟٬ توزیع نمایی تنها توزیعی هست که خاصیت بی حافظگی داره و بشتر مسائل احتمال و تئوری صف رو با این توزیع حل می کنن. همینطور این توزیع را واسه فرموله کردن مسائل واقعی و حل راحتتر استفاده می کنن. این ویژگی تابع رو میشه اینطور تفسیر کرد که رویدادهایی که توو گذشته اتفاق افتاده رو می تونی در نظر نگیری و از زمان حال به بعد رو مبدا زمان قرار بدی. مثلاً لامپی که طول عمرش ۱۰ ساعته و تا ساعت ۶ ام هنوز نسوخته٬ مث یه لامپ نو می تونی روش حساب کنی!

 اما رابطه اش با موفقیت٬ ربطی نداره که قدیما تلاش کردی یا نه٬ ربطی نداره تا حالا رو پایی هم توو فوتبال نزدی٬ ربطی نداره توو بچگی پیانو زدن یاد نگرفتی٬ مهم نیست که دیروز و دیروزهات چه اتفاقهایی افتاده٬ مهم اینه که از امروز می خوای اونی بشی که توو رویاهات می بینی. پس یه یاعلی بگو و حال و دریاب و گذشته رو بی خیال شو. چون مث شکل٬ مبدا زمانت به زمان حال که می خوای رویاهات رو محقق کنی منتقل شده. پس پاشو که وقت تنگه.

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم اردیبهشت 1386ساعت 7:50  توسط امين  | 

                                   

 مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم                           طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

 به ولای تو گر بنده خویشم خوانی                            از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

  یا رب از ابر هدایت برسان بارانی                             پیشتر زانکه چو گردی ز میان برخیزم.

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم اردیبهشت 1386ساعت 20:2  توسط امين